2 Kasım 2009 Pazartesi

nefes...


açılımlara açılmadan;
seyretmek, görmek, hissetmek lazım.
nasıl bir savaşın içinde olduğumuzu,
binlerce canı boşuna feda etmediğimizin farkedilmesi lazım.
bu ülkede yaşayan her bireyin,
bu vatanın tüm evlatlarının,
annelerinin babalarının
seyretmesi, ibret alması gereken bir film.

5 yorum:

kara kitap dedi ki...

ben de filmi 28 ekim'de izledim.çok güzel bir film.öyle ki o günden beri geceleri filmden sahneler gözümde canlandıkça içimin acıdığını hissediyorum.ben de bloğumda filmden bahsetmek istedim.ama yazamadım.kelimeler boğazımda düğümlendi.

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

cok dogru kelimeler düğümleniyor boğazında... sinema salonundan teker teker ayrılırken, hiç kimsenin çıtı çıkmıyordu.

"şehitler ölmez, vatan bölünmez" diye bağırıyoruz ama kimse duymuyor, yapabildiğimiz hiçbir şey yok. sınırlarda teröristler ivedilikle affediliyor, bayram kutlamaları yapılıyor. meclise teröristler giriyor ve biz elimiz kolumuz bağlı oturuyoruz.

"bir şey yapmalı!.."
ama, ne?
bilmiyorum, bilemiyorum.
kendimi çok çaresiz hissediyorum...

serrose dedi ki...

ben de ben de ben de istiyorum izlemeek :((

GeCe dedi ki...

ben de merak ediyorm çok görmedim daha

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

muhakkak izlemelisiniz, bence.
yorumlarınızı bekliyorum.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails