19 Mart 2019 Salı

Yeni hayat, yeni bebek ve yepyeni bir ben...

Evet evet doğurdum ve minnoşkoyu 10 aylık ettim bile.

Uzun zamandır yazamadım, dürüst olmak gerekirse instagram çıktı çıkalı bir rehavet çöktü üzerime. Tembellik mi bu yazamamak hayır arkadaşım, varolan boş zamanı en iyi şekilde verimli değerlendiriyorum ve bence bunun için çok uğraşıyorum. Nasıl mı?
Hazır mısınız?

Başlıyorum;
Sabah uyan ablayı okula gönder,
giyin, arada uyanan bebeyi pışpışla, şansın varsa onu uyandırmadan evden çıkmayı başar.

İşe git, çalış, çabala, didin, vaktinde işten çıkama, çıkabilirsen eve doğru yola çık, alışveriş yap.
Eve varınca bebeyi pışpışla, ablayı atlama, ödev yaptır, emekleyen ve herseyini dişleyen salyalı böceği evdeki tehlikelerden uzak tut, sofrayı hazırla, bebeyi yedir, kendin herkesten sonra ye, sofrayı kaldır, ablayı eyle, bebeyi kıskanmasın diye ikisine de yetmeye çalış, arada becerebilirsen bir sigara içmeye balkona çık, ablayı yatır, bebeyi yatır derkeeeen.

Bak! Gün bitmiş bile, instagrama da ayıptır söylemesi klozet tepesinde vakit ayır ancak :D

Gün biter, gece başlar ama yapacaklar bitmez; ortalık toparla bulaşıkları kaldır, bilumum yerlere dağılmış kirlileri topla sepete koy, kalorifere asılmış çamaşırları, havluları katla kaldır, çöpleri at, yoğurt için süt kaynat, insansız hava sahası boş olan odaya gidip tablette kampüs aç ( bu deli kadın hiç işi yokmuş gibi Açıköğretim'de marka iletişimi okumak için kayıt olmuştur, manik bir anında :D ) vize konuları en azından okumaya çalış. Bebe mamaya kalkana kadar. (Bu arada dikkat yoğunlaştırma egzersizi olarak da ele düz örgü alınır ki odaklanma kolay sağlansın. Kaçak ilmekler olsa da bilare düzeltilir.) Yoğurt mayala,  Saat 2-3 arası bebe mıkırdanınca mama yap, besle, uyut. Görev tamamlanınca balkonda bir sigara içip.dişlerini fırçaladıktan sonra yat. Uyumaya çalış ve başar. Ta ki sabah 07.25'te saat çalana kadar.

Hadi şimdi biri bana  "tembel kadın neden yazmıyorsun" desin. ben yazarken ve yaşarken yoruldum, siz de bir zahmet okuyun hele. Bunlar işin fiziksel boyutları tabi, psikolojik boyuta hiç geçmeyeyim o  başka bir yazının uzun konusu.

Evrene yolladığım mesajlara yepyeni mesajlar ekledim, bu süreç içinde. Hepsini birer birer işleyeceğiz ama sonra ;) Erken öğle molası biter, çalışmaya devam...

bol görselli hikayeli hayat akışımı takip etmek isterseniz, iki tık, iki hesap ;)

https://www.instagram.com/nikkentobi/
https://www.instagram.com/yamukprensesveikicuceler/

2 yorum:

Fatos dedi ki...

Yemin ederim gözlerimi kocaman açarak okudum. Ve utandım. Kendimden yani.
Bir daha asla "ay cok işim var" "ay hiç vaktim yok" falan demeyecegim. Gerçekten kadınlar, özellikle anneler ve özellikle birden fazla çocuk sahibi anneler normal insan olamaz bunu anladım. Wonder Womanlık bu bence.
Siz harika bir kadınsınız.

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

hahahaaha çok teşekkürler o sizin harikalığınız ;)
yaşadıklarımdan öğrendiğim 3 şey var. çocuk olmadan önceki hayatımızda zamanın kıymetini bilmediğimi, ilk kızım doğduktan sonra zamanın değerini, ikincisi doğduktan sonra da zaman yönetimini öğrendim. Hani kaybedince kıymetini anlarsın derler ya, o misal :D

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails