4 Şubat 2010 Perşembe

neşeli şirinim ben:)

çünkü, pıntık pıntık da olsa kar yağıyor tekraaaar.

sabah ofisimize iki adımcık kala apartman kapısında yeni bir uçuş gerçekleştirdim. ninca ve üm de kazara şahit olarak, beni yerden topladılar.
üm bana "aaa, bak ayşe deniz arabanın buzlarına" dediydi.
ben de" arabanın üzerine su nereden damlıyor ki?" diye bakarken, ho hoop diye yere yapıştım sırtüstü.
allahtan sırt çantam vardı gene. olan popişime oldu.
bir de evelsi gün akşamı düştüm sahi, o çok daha acı vericiydi. ağrı kesici etki edene kadar çok miyavladım.

ayakkabı tabanlarımı kontrol ettik. camel kar-kış ayakkabısı oysa. sonuç olarak benim karda buzda yürümeyi beceremediğim sonucu çıktı.

kar yağıyor, ben düşüyorum.
kar yağıyor, ben düşüyorum.
kar yağıyor, ben düşüyorum.

ama olsun, kar yağıyor ve neşe doluyor insan :)

12 yorum:

kara kitap dedi ki...

karlar düşeeer,düşer düşer ben de düşeriiiim. :)))) geçmiş olsun.neşeniz daim olsun.

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

cok tesekkur ederim, karlar düssün düssün, ben düsmeye alistim nasilsa, yarin yastik baglayip cikicam yola, yumusak inis icin:))

neslihan dedi ki...

çok geçmiş olsun.sevgilerimle...

böcük dedi ki...

oops geçmiş olsun. dün sabah bende pat diye düştüm sonra etrafta bana bakan insanlara aldırış etmeden hiçbir şey olmamış gibi kalktım iki üstümü başımı çırptım yola devam ettim. bir daha da şu televizyonda haberlerde gördüğümüz düşen insanlar var ya onlara gülmeyeceğim bir daha ;s

cecilia dedi ki...

aynı dertten muzdaribiz desene, iki senedir karda düşmüyorum ama düşmemek için cebelleşiyorum, hani normal insanlar gibi rahat ve hızlı yürüsem kesin düşerim ama ben napıyorum, ipte akrobasi yapar gibii komik yani :)

NzN dedi ki...

Benim evim yokuşta. Düşünün artık normal yolda yürümeyi ( karlı havalarda tabii ki !) bile zar zor beceren ben o yokuşta ne şekillere giriyorum...
Yanımdan herkes geçip gidiyor ki onlar da güya dikkatli ve yavaş yürüyorlar ben hala yokuşun başında debelenen bir tip olarak kalıyorum.
Benim de botlar kar-kış ayakkabısı güya ama durduğum yerde bile kaymayı başarabiliyorum...

J Brit Dregg dedi ki...

bir türlü kar göremedm bu yıl :(
görsem de ben de neşelensem keşke..
ve geçmiş olsn.. :)

neyse,
bu arada mim göndermiştm, eğer kabul edersen :)

güsel yazılara umarım..

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

akrobatik sakar arkadaslarim benim, hepimize gecmis olsun. buradaki karlar eridi gitti bile. gozum hava durumu raporlarinda yagsa da düse ve ustumu cirparak(ilahi böcük insanı :P) kalka, gule oynaya, yürümeyi ögrensem diyorum :))
*"J Brit Dreeg" ismini telaffuz edemesem de;
haftayi yogun kapatiyoruz ofiste. sumuklu ninca evde yatista oldugundan kosusturma ihalesi bende kaldı ama en yakın zamanda mimimi yazicam elbette. kabul etmek ne demek, ben cok seviyorum, ebeli, sobeli mimli oyunlari:))

annemineli dedi ki...

Canımın içi nasılsın,hiç haber yok senden,arada bir dürt bizi enerjini hissedeyim.Sevgilerrrr.öptümmmm.

Geveze dedi ki...

geçmişler olsuuuuun.

ankara'da otururen aynı buzun üstünde hemen her gün kayar kayar düşerdim ben de :)) hatta okulun bahçesindeki buzların üstünde zıplayarak kırmaya çalışırdık da nice artistik düşüşlerim olduydu :)) nostaljii ah nostaljii :))

Travis dedi ki...

osusrup havaya zıplamış gibi =)

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

*gevezem, bize de nostalji oldu artık düşüşler, karlar eridi gittiiiii..
* hehehe, hakikaten azicik animsatiyor sanki :P hic gülecegim yoktu sabah sabah:)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails