2 Ağustos 2011 Salı

wind of change...

meşhur scorpions şarkısı. ablamla ikimiz küçücük çocukken ve ingilizce bilmezken bu şarkının konusunu moskovada geçen bir aşk hikayesi sanır, duygulu duygulu dinlerdik.
o zamanlar ingilizce bilmeyi hello demekle eş tutar, uydurmasyon bir dille ingilizce konuşur gibi yapardık, üstüne şarkı bile yazardık.
hey gidi günler heeey :)



malikanemizde yine değişim rüzgarları esiyor.

hafta sonu annem ve babam evlerine dönüyorlar. hamileligimin son ayı gelmişler, kuzum 1 ayını doldurduğunda evlerine gitmişlerdi. iznimin son ayını kızımla başbaşa geçireyim istemişler, ben işe başlayınca geri gelmişlerdi. 2,5 aydır altalta üstüste, yumak yumak beraberdik. herkes kendi evinin düzenin arıyor elbet. sonsuza dek böyle süremeyeceğinin ben de farkındaydım ama yine içimde hüzün bulutları var. bazen de puslu puslu bakışıyoruz annemle. bol bol sarılıyor, öpüşüyoruz birbirimizle. sanki depolamaya çalışır gibi. annemle biz ayrı kalmaya alışığız da, torunundan nasıl ayrılacak hiç bilmiyorum. akşamları salya sümük çok telefonla konuşacağız gibi görünüyor.
hele babam ne yapacak bilmiyorum. asya güldü mü, içi eriyor biliyorum. geçen cuma agulaşırlarken babamın sesi biraz yüksek çıkınca bizim kuzu korkmuş, irkilmiş. iki gün boyunca babam seslendiğinde kafasını çevirdi. nihayet dün barıştı dedesiyle. ama barışana kadar babam kahroldu. bi ara gözleri dolu dolu olmuş, "neden korktu ki, hay allah" diye söyleniyordu kendi kendine.
ablamı hiç söylemiyorum. dün akşam dersi var diye evine gitti biz eve varınca. kapıdan çıkasıya kadar en az 10 defa geri dönüp kuzumu öpüp kokladı. "bursa dışında oturuyorsunuz neredeyse, asosyal hayatınızda size mutluluklar" diyen ablacığım;"sizin buralara mı taşınsam, okul çıkışında kuzumu görmeye daha sık gelirim" diyor.

cumartesi günü ilk bakıcı adayımızla görüşmemiz var.
bayram sonrası kısmet olursa (inşallah iyi bir bakıcı buluruz)
kızımız için de bizim için de yeni bir dönem başlayacak.
kızımı evde bırakıp işe gelmek yeterince zor geliyorken,
bir yabancıya teslim edip işe gelme fikri şimdiden tüylerimi diken diken ediyor.
üç gündür kızım odasında karyolasında uyuyor. ben de yanıbaşındaki yatak formuna girmiş tekli koltuğumuzda uyuyorum. kuzumu seyrederek uykuya dalıyorum.

her akşam yatmadan dua ediyorum; "Allahım sen bizi ayırma" diye.
biliyorum sabah evden çıkıp akşam dönmem gerçek bir ayrılık sayılmaz.
ama yüreğim dinlemiyor işte.
düşündükçe gözlerim buğulanıyor, içim kavrulmaya başlıyor.
geçecek biliyorum, bir şekilde geçecek biliyorum...

sabahın erken saatlerinde bir denizin kıyısında oturuyor olsam.
esintiden ürpermiş gri mavi bir sabaha yeni uyanmışken,
tuzlu deniz kokusu içime dolsa.
ufka dalıp gitsem,
dünsüz, bugünsüz, yarınsız...

havadır belki bu kendimle çelişik hallerimin sebebi.
yağsa da rahatlasak.
yağsam da rahatlasam...

5 yorum:

birdelidekor dedi ki...

Bu sevimli şeyler nasıl beceriyorlarsa bilmiyorum,kendilerine tutsak ediyorlar.
Kardeşimin yeni bebeğini bir gün görmesem dayanamıyorum.Görene kadar gün sayıyorum.

Bakıcı işi çok zor.İnşallah iyi birine denk gelirsiniz.Aslında tanıdıklardan bulabilme şansınız olsa
daha iyi olur diye düşünüyorum.

Kolaylıklar diliyorum size.
Bebişinizi öpüyorum.

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

hayatta hic kimseye ya da hicbirseye boylesi baglanamaz herhalde insanoglu :)
bakicimizi tanidik araciligi ile bulduk aslinda bir arkadasmiz onerdi onun arkadasinin ikizlerine bakmis 4,5 sen. cocuklar bu sene krese basladiklari icin bakici bosa cikiyormus. referansi saglam ama insan yine de urkuyor. Allah iyi insanlarla karsilastirsin derler ya, cok haklilarmis. insallah bu bayan da oyledir :)
iyi niyetleriniz icin cok tesekkurler...

kara kitap dedi ki...

bu nasıl resim ya,yerim ben onun dudaklarını.

bakıcı işi çoooook zor,kolay gelsiniallah yardımcın olsun. içindeki sıkıntı tam da bundan başka sebep arama.

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

pur dikkat tavsanini agzina sokma planlari yaparken goruntulendi, yaramaz fare.

haklısın, gun gectikce katlanarak buyuyen sikintimin sebebi bakici arama-bulma, bulduktan sonra da güvenip emanet etme sorunundan kaynaklaniyor sanirim.
nasil rahatlar, nasil sakinlesirim bilemiyorum. var mi bir yolu?

GeCe dedi ki...

ayyy

inşallah gönlüne göre olur herşey

maşallah tobiye çok tatlı olmuş

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails