20 Ocak 2010 Çarşamba

ayşe kulin'li günler

herşey "adı aylin"le başladı.
"füreya" ile devam etti.
önce şaşırdım, "ne kadar içten hikayeler" dedim. aylin'e ağladım. füreya'ya imrendim.
foto sabah resimleriyle içlendim.
ayşe kulin'le aramıza yıllar girdi. fazla değil ama bu arada biraz da büyüdüm.
"nefes nefese" ile karşılaştık önce.
dedim kendime; "yok artık hasretlik çekmek, durmak yok, okumaya anlamaya devam..."
"umut" u aldım elime, cumhuriyet dönemine, sancılarına, iki ailenin mutluluk ve dramlarına şahit oldum.
dediler ki; "veda" serinin ilk kitabı. "geç olsun güç olmasın" dedim.
koca osmanlının çöküşü ve türk milletinin yeniden doğuşu sırasında esir şehir istanbul'un cesur insanları...
derinden etkilendim.
aşk,
aile olmanın anlamı,
mücadele,
savaş,
vatanseverlik
ve sevmeye dair...

ne desem boş.
okumak lazım, anlamak lazım.
şiddetle tavsiye ediyorum.

5 yorum:

Çilek dedi ki...

Ayşe kulin iyidir, Sevdalinka derim bende :))

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

daha ona sira gelemedi. simdi "selim ileri-oburcuğun edebiyat kitabi" ni okuyorum.sonra ayşe kulin'e geri döneceğim :)

Çilek dedi ki...

Herman hesse - Gertrud öneririm. dün gece başladım ve 4 e kadar bırakamadım elimden...
Ya dur ben blogda okudukça yazayım hepsini dimi yaa. :)))

GeCe dedi ki...

adı aylin ve füreya yı okudum bende ama diğerlerini değil en kısa zamanda..

frambuazlı ruh pastasıyım dedi ki...

valla veda ve umut'u özellikle öneriyorum. onlari ilk önce oku bence, pişman olmayacaksin :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails